Έλενα Σκυλίτση-Βενιζέλου
Η Έλενα Σκυλίτση-Βενιζέλου γεννήθηκε το 1874 στο Λονδίνο. Η οικογένειά της είχε καταγωγή από τη Χίο και ήταν μια από τις πλουσιότερες οικογένειες της ελληνικής παροικίας. Χάρη στην οικονομική άνεση της οικογένειάς της και το ευρωπαϊκό πνεύμα του Λονδίνου, η Έλενα πήρε σημαντική μόρφωση και ανέπτυξε φιλελεύθερες ιδέες. Η μητέρα της υπήρξε ευεργέτης κάτι που απ’ ό,τι φαίνεται επηρέασε και την ίδια.
Όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος πρωταγωνιστεί στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας τον γνωρίζει αρχικά ερχόμενη σε επαφή με τα κείμενά του κι έπειτα συναντώντας τον προσωπικά. Ο θαυμασμός που τρέφει για το πρόσωπό του είναι πολύ μεγάλος. Στέκεται στο πλευρό του και ενισχύει τον αγώνα του συγκεντρώνοντας υλικό για τις ανάγκες του στρατού και οργανώνοντας εκθέσεις και εκδηλώσεις. Τον Νοέμβριο του 1920, κι ενώ ο Βενιζέλος διαφεύγει στη Νίκαια, μαθαίνει για τα συναισθήματα που τρέφει η Έλενα για εκείνον κι έναν χρόνο αργότερα παντρεύονται στο Λονδίνο.
Η ζωή της από κει και πέρα μοιράζεται ανάμεσα στις φιλανθρωπίες και στη στήριξη του συζύγου της στον πολιτικό του αγώνα. Η μεγάλη περιουσία που έχει κληρονομήσει αποτελεί για εκείνη μέσο για να ενισχύσει τις υποδομές της χώρας που εκείνη την εποχή ήταν ελάχιστες. Το πρώτο της μεγάλο έργο ήταν η δημιουργία μαιευτηρίου στην Αθήνα. Στο μαιευτήριο έδωσε το δικό της όνομα και το ονοματεπώνυμο της φίλης της Μαρίκας Ηλιάδη που πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού, γεγονός που συντάραξε την Έλενα. Ήταν το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα αλλά και στα Βαλκάνια. Επίσης χρηματοδοτεί την ανέγερση του νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού.
Το έργο της όμως δε σταματά εδώ. Ιδρύει στη Χίο, τον τόπο καταγωγής της, το Σκυλίτσιον Νοσοκομείο και στην Αθήνα τη Σχολή Νοσοκόμων-Μαιών Βιργινία Σκυλίτση και σχολή για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Στην πορεία τις ευεργεσίες της απολαμβάνει και η γενέτειρα του συζύγου της, τα Χανιά. Χρηματοδοτεί την ανέγερση του Βενιζέλειου Σταδίου, του Βενιζέλειου Ωδείου, της κατασκήνωσης των Αγίων Αποστόλων και το άνοιγμα του δρόμου του Θερίσου. Τέλος χρησιμοποιεί την περιουσία της υπέρ του Πατριωτικού Ιδρύματος περίθαλψης Προσφύγων και του Υδραγωγείου Μουρνιών. Θεωρεί τη μόρφωση πολύ σημαντική γι’ αυτό και δίνει υποτροφίες σε Χανιώτες μαθητές για σπουδές στο εξωτερικό.
Οι ευεργεσίες της όμως δε σταματούν στη χώρα μας. Στο Παρίσι χρηματοδοτεί την ανέγερση νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού και στο Λονδίνο δωρίζει ένα γήπεδο σε ένα Γηροκομείο.
Πέθανε στο Παρίσι τον Σεπτέμβριο του 1959.
