Αρχείο Ελληνισμού

Η Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας βρίσκεται στο μέσο περίπου της Στερεάς Ελλάδας και καλύπτει την περιοχή από τις όχθες του Κορινθιακού Κόλπου έως την Γκιώνα και τα Βαρδούσια. Είναι από τις πλέον ορεινές και αραιοκατοικημένες περιοχές της Ελλάδας. Το τοπίο χαρακτηρίζεται από έντονες εναλλαγές, καθώς οι πεδινές περιοχές τον παραλίων απέχουν λίγα χιλιόμετρα από μερικά από τα υψηλότερα βουνά της Χώρας, την Γκιώνα, τον Παρνασσό, τα Βαρδούσια και την Οίτη. Στα ορεινά, σε υψόμετρο 550μ., βρίσκεται και η λίμνη του Μόρνου, που αν και τεχνητή εντάσσεται αρμονικά στο περιβάλλον δημιουργώντας ένα όμορφο τοπίο με τα νερά της να αντανακλούν τις κορυφές των γύρω βουνών. Έντονες αντιθέσεις μπορεί να εντοπίσει κανείς και στα χωριά του νομού. Στην παραλιακή Φωκίδα εντοπίζονται αρκετά ψαροχώρια και γραφικές κωμοπόλεις, ενώ στα ορεινά βρίσκει κανείς παραδοσιακά πετρόκτιστα χωριουδάκια, συχνά περιτριγυρισμένα από πυκνά δάση. Εξερευνώντας την περιοχή θα εντοπίσετε και πολλά αξιοθέατα, όπως γεφύρια, βυζαντινούς ναούς και αρχαιολογικούς χώρους. Ξεχωρίζει, βέβαια, η ιερή πόλη των Δελφών, ο "ομφαλός της Γης" για τους αρχαίους Έλληνες, που αποτελεί διαχρονικά τόπο συρροής ταξιδιωτών.

Παραδοσιακά η Φωκίδα χωριζόταν σε δύο επαρχίες, οι οποίες δεν υφίστανται πλέον ως διοικητικές μονάδες, την Παρνασσίδα με πρωτεύουσα την Άμφισσα και τη Δωρίδα με πρωτεύουσα το Λιδωρίκι. Σήμερα μεγαλύτερη πόλη, εμπορικό και διοικητικό κέντρο του νομού είναι η Άμφισσα, ενώ άλλες σημαντικές κωμοπόλεις είναι η Ιτέα, οι Δελφοί, η Δεσφίνα και το Γαλαξίδι. Η τοπική οικονομία βασίζεται στην καλλιέργεια της ελιάς, με τον ελαιώνα της Άμφισσας να αποτελεί ίσως τον μεγαλύτερο στον ελλαδικό χώρο, στα μεταλλεία βωξίτη, στον τουρισμό, στην παραγωγή μελιού, στις ιχθυοκαλλιέργειες, στην κτηνοτροφία, στην πτηνοτροφία και την αλιεία.