Αλέκος Παναγούλης
Ο Αλέκος Παναγούλης ήταν πολιτικός και ποιητής. Έγινε γνωστός για την έντονη αντιδικτατορική του δράση που κορυφώθηκε με την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου.
Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1939 στη Γλυφάδα Αττικής. Σύντομα μετακομίζει στη Λευκάδα -τόπο καταγωγής της μητέρας του- εξαιτίας της Γερμανικής Κατοχής. Επιστρέφει στην Αθήνα για να ξεκινήσει τις σπουδές του στο τμήμα Μηχανολόγων-Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου τον βρίσκει να υπηρετεί στον στρατό, από τον οποίο λιποτακτεί για να οργανωθεί στην αντίσταση. Ιδρύει μαζί με άλλους την οργάνωση «Εθνική Αντίσταση» και καταφεύγει στην Κύπρο για λίγο καιρό για να οργανώσει τη δράση της, καθώς καταδιώκεται στη χώρα μας επειδή είναι λιποτάκτης. Τον Αύγουστο του 1968 οργανώνει τη δολοφονία ενός εκ των πρωτεργατών της Δικτατορίας, του Γεώργιου Παπαδόπουλου. Δυστυχώς αποτυγχάνει να ανατινάξει το αυτοκίνητο που τον μεταφέρει, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν μετά από λίγη ώρα και να τον οδηγήσουν στο κρατητήριο της ΕΣΑ όπου βασανίζεται σκληρά και απάνθρωπα επί σειρά ημερών για να αποκαλύψει τους συνεργάτες του. Δεν αποκαλύπτει ποτέ κανένα όνομα. Οδηγείται στο Στρατοδικείο Αθηνών και καταδικάζεται σε θάνατο τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Η ποινή του μετατρέπεται σε ισόβια δεσμά μετά την έντονη αντίδραση της κοινής γνώμης και σημαντικών προσωπικοτήτων από το εξωτερικό.
Μεταφέρεται στις φυλακές Μπογιατίου και μετά από πέντε χρόνια κράτησης καταφέρνει να δραπετεύσει. Ο ξάδελφος του όμως αποκαλύπτει την κρυψώνα του για να καρπωθεί τα χρήματα της επικήρυξης κι έτσι βρίσκεται πάλι στις φυλακές του Μπογιατίου, αυτή τη φορά στην απομόνωση και υπό αυστηρή επιτήρηση. Μοναδική του διέξοδος η ποίηση που γράφει όπου μπορεί. Λέγεται μάλιστα ότι όταν του στέρησαν κάθε γραφική ύλη έγραφε στους τοίχους της φυλακής χρησιμοποιώντας για μελάνι το αίμα του. Το 1972 εκδίδεται στην Ιταλία η πρώτη ποιητική συλλογή του με τίτλο Άλλοι θα ακολουθήσουν: ποίηση και ντοκουμέντα από τις Φυλακές του Μπογιατίου (Altri seguiranno: poesie e documenti dal carcere di Boiati), που αποσπά το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Βιαρέτζιο. Ακολουθεί η συλλογή ποιημάτων Μέσα από φυλακή σας γράφω στην Ελλάδα.
Τον Αύγουστο του 1973 αφήνεται ελεύθερος λόγω της γενικής αμνηστίας. Καταφεύγει στη σύντροφό του Οριάνα Φαλάτσι στη Φλωρεντία. Επιστρέφει ανά τακτά χρονικά διαστήματα στην Ελλάδα για να οργανώνει ομάδες αντίστασης.
Στη Μεταπολίτευση εκλέγεται βουλευτής με το κόμμα της ΕΚΔΝ (1974), όμως δύο χρόνια αργότερα αποχωρεί από τη θέση του καθώς διαπιστώνει ότι μέλη του κόμματος είχαν υπηρετήσει τα συμφέροντα της Δικτατορίας. Παρόλο που δέχεται απειλές για τη ζωή του συνεχίζει την έρευνά του και συλλέγει στοιχεία για να αποδείξει τις στενές σχέσεις πολιτικών με το δικτατορικό καθεστώς. Δεν καταφέρνει ποτέ να δώσει στη δημοσιότητα το υλικό που είχε συλλέξει καθώς σκοτώνεται σε τροχαίο ατύχημα του Πρωτομαγιά του 1976, με πολλούς να υποστηρίζουν ότι ο θάνατός του μόνο σε ατύχημα δεν οφείλεται. Η αλήθεια και η δικαιοσύνη που πάντα υπηρετούσε δεν μπόρεσαν τελικά να αποδοθούν.
