Νίκος Καββαδίας
Ο Νίκος Καββαδίας ήταν σημαντικός Έλληνας ποιητής, που εξύμνησε τη θάλασσα όσο κανένας άλλος. Τα ποιήματά του, που είναι εμπνευσμένα από τα θαλάσσια ταξίδια του, έγιναν γνωστά μέσα από τον δίσκο Σταυρός του Νότου του Θάνου Μικρούτσικου και εξακολουθούν να είναι ιδιαίτερα δημοφιλή ακόμη και σήμερα.
Γεννήθηκε το 1910, στις 11 Ιανουαρίου στην περιοχή της Μαντζουρίας στη Ρωσία. Εκεί ζει και τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο πατέρας του ασχολείται με το εμπόριο και κάνει εισαγωγές και εξαγωγές, με αποτέλεσμα η οικογένεια να έχει οικονομική άνεση. Το 1914, με τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο να δημιουργεί μεγάλες αλλαγές στο οικονομικό και πολιτικό σκηνικό της Ρωσίας, η οικογένεια αποφασίζει να επιστρέψει στην Κεφαλλονιά, τόπο καταγωγής των γονιών του Καββαδία. Ο πατέρας του αποφασίζει να επιστρέψει για λίγο στη Ρωσία, για να εξασφαλίσει την περιουσία του. Το λίγο τελικά έγινε πολύ. Η τύχη του αγνοείται για εφτά χρόνια και η οικογένεια παραμένει αποκλεισμένη στο νησί. Με την επιστροφή του μετακομίζουν στον Πειραιά, όμως η οικονομική τους κατάσταση είναι ιδιαίτερα δύσκολη.
Τα χρόνια που έζησε στην Κεφαλλονιά αλλά και μετέπειτα στον Πειραιά τον γεμίζουν με τις εικόνες της θάλασσας. Μιας θάλασσας που ανυπομονεί να γνωρίσει ταξιδεύοντας. Σε ηλικία 18 ετών, και μετά τον θάνατο του πατέρα του, ξεκινάει να εργάζεται σε ναυτικό γραφείο κάνοντας λογιστικές εργασίες. Σύντομα βρίσκει πλοίο να μπαρκάρει ως ναύτης. Η ζωή στο πλοίο, οι ιστορίες για μυθικά πλάσματα της θάλασσας, τα εξωτικά μέρη με τους διαφορετικούς ανθρώπους περιπλέκονται με τη φαντασία του και γράφει ακατάπαυστα ποιήματα. Όταν ξεμπαρκάρει ετοιμάζει την πρώτη του ποιητική συλλογή που την εκδίδει το 1933, με τίτλο Μαραμπού.
Παράλληλα καταλαβαίνει ότι ο μισθός του ναύτη δεν τον καλύπτει κι έτσι το 1939 παίρνει το δίπλωμα του ασυρματιστή, ελπίζοντας να αμείβεται καλύτερα. Ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος τον βρίσκει στην Αθήνα. Κατατάσσεται στον στρατό και καταλήγει στο Αλβανικό Μέτωπο. Μπαρκάρει ξανά το 1944 και ταξιδεύει αδιάκοπα σε όλο τον κόσμο. Αντιλαμβάνεται ότι η στεριά δεν του λείπει και δεν χορταίνει τη θάλασσα και τα νέα μέρη που γνωρίζει. Ταξιδεύει κυριολεκτικά σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Το 1947 επιστρέφει στην Αθήνα για να εκδώσει τη δεύτερη ποιητική συλλογή του με τίτλο Πούσι. Οι δύο ποιητικές συλλογές του και το μυθιστόρημα Βάρδια (1954) είναι τα μοναδικά έργα του που εκδίδονται όσο είναι εν ζωή. Σε ένα διάλειμμα από τα ταξίδια του, και ενώ ετοιμάζεται να εκδώσει την τρίτη του ποιητική συλλογή, πεθαίνει από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 10 Φεβρουαρίου του 1975. Μετά τον θάνατό του εκδόθηκαν τα τρία μικρά πεζά Λι, Του πολέμου, Στο άλογό μου και η ποιητική συλλογή Τραβέρσο.
Ο κόσμος που στήνει στα ποιήματά του, οι ιστορίες που διηγείται μέσα από αυτά και ισορροπούν στο μεταίχμιο του ονείρου και της πραγματικότητας, έχουν γοητεύσει και εμπνεύσει ανάμεσά σε άλλους και τον Θάνο Μικρούτσικο που ηχογράφησε το 1979 τον Σταυρό του Νότου, με μελοποιημένα ποιήματα του Καββαδία.
