Τζένη Καρέζη
Η Τζένη Καρέζη ήταν γνωστή ηθοποιός που πρωταγωνίστησε στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευγενία Καρπούζη.
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1934 στην Αθήνα. Οι γονείς της ήταν εκπαιδευτικοί. Εξαιτίας των διαρκών μεταθέσεών τους πέρασε τα παιδικά της χρόνια σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Ο πατέρας της ήταν πολύ αυστηρός άνθρωπος, γι’ αυτό και ήθελε η κόρη του μαζί τη μόρφωσή της να διαποτιστεί και με ηθικές αξίες. Έτσι, η Τζένη φοίτησε ως εσωτερική στο Γαλλικό Σχολείο Καλογραιών στη Θεσσαλονίκη κι έπειτα στη σχολή Σεν Ζοζέφ στην Αθήνα.
Τα πρώτα της βήματα στο θεατρικό σανίδι τα κάνει στη θεατρική παράσταση Αντιγόνη, που δόθηκε από τους τελειόφοιτους της σχολής της. Η ίδια υποδύεται τον ομώνυμο ρόλο στη σκηνή του θεάτρου «Ρεξ». Αργότερα, και παρά τις έντονες αντιδράσεις του πατέρα της, αποφασίζει να δώσει εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου γίνεται δεκτή.
Όταν αποφοιτά από τη σχολή, το 1954, ξεκινά να συμμετέχει σε θεατρικές παραστάσεις έχοντας πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το ντεμπούτο της γίνεται στο έργο Ωραία Ελένη, δίπλα στη Μελίνα Μερκούρη. Ακολουθούν πολλές επιτυχίες και συνεργασίες με λαμπρά ονόματα της εποχής, όπως η Κατίνα Παξινού και ο Αλέξης Μινωτής. Παραμένει μέχρι το 1959 με το Εθνικό Θέατρο. Από το 1960 κι έπειτα έχει δικούς της θιάσους και συνεργάζεται με ιδιαίτερα δημοφιλείς ηθοποιούς (Κωνσταντάρας, Ηλιόπουλος, Φωτόπουλος). Το υποκριτικό της ταλέντο είναι τόσο μεγάλο που μπορεί εύκολα να πρωταγωνιστήσει σε κωμωδίες, τραγωδίες αλλά και σε έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου (Ίψεν, Τσέχωφ κ.ά).
Παράλληλα, από το 1955 κι έπειτα, πρωταγωνιστεί σε κινηματογραφικές ταινίες ξεπερνώντας τις 30 συμμετοχές. Η αρχή γίνεται με Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος και ακολουθούν Δεσποινίς διευθυντής, Κόκκινα φανάρια, Η νύφη το ‘σκασε κ.ά.
Ενώ η επαγγελματική της ζωή εξελίσσεται και είναι μια περιζήτητη και καλοπληρωμένη ηθοποιός, αποφασίζει να παντρευτεί για πρώτη φορά το 1962 τον δημοσιογράφο Ζάχο Χατζηφωτίου. Ο γάμος τους δε διαρκεί πολύ λόγω του διαφορετικού τρόπου ζωής που έχουν. Το 1966 όμως, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Κοντσέρτο για πολυβόλα γνωρίζει τον Κώστα Καζάκο, ο οποίος και έγινε ο σύντροφος της υπόλοιπης ζωής της. Μαζί του απέκτησε έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Καζάκο.
Η πορεία της με τον Κώστα Καζάκο ήταν συντροφική τόσο στη ζωή όσο και στο θέατρο. Από το 1968 και μέχρι τον θάνατό της έπαιζαν διαρκώς μαζί. Η μεγαλύτερη θεατρική τους επιτυχία ήταν το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη Το μεγάλο μας τσίρκο, για το οποίο συνελήφθησαν από τις αρχές της χούντας.
Η τελευταία παράσταση που έδωσε ήταν τα Διαμάντια και μπλουζ το 1991. Το επόμενο έτος πεθαίνει νικημένη από τον καρκίνο.
